Dag 2 zit er bijna op.
Hoe voel ik me nu? Opgelucht om eerljk te zijn.
De opdracht was nu veel duidelijker, mede dankzij onze vergadering.
We zijn er stevig ingevlogen vanmorgen, en dat was er werkelijk aan te zien. Al gauw hadden we de artikels in orde gebracht en hoefden we enkel nog te vergaderen. Tot op dat moment kon mijn dag niet meer stuk
Tot ik besefte dat er nog zoveel te doen was. De Waalse en Engelse kranten die er nog eens bij kwamen deden me niet echt goed.
Misschien had ik het allemaal wat onderschat.
En nu zit ik weer voor dat computerscherm. Leuk. Vive le journalisme, of hoe zeggen ze dat?!
Ondanks de “berg werk” die ons nog te wachten staat moeten we niet wanhopen. Als team werken, niet panikeren en vooral de moed niet verliezen!
Het lukt ons wel!
Tot morgen
